Tagarchief: zon

Horrorlente!


Klik op de foto voor een groter formaat

Er staat een snijdende wind, uit voorzorg heb ik verschillende laagjes over elkaar aangetrokken, ik lijk wel een Michelinmannetje, maar ik heb het nog steeds koud. 23 maart, de astronomische lente is al begonnen en de weergoden trekken zich daar helemaal niks van aan. Winterweer staat op het menu, ook draadjesvlees en stamppotten kunnen weer tevoorschijn gehaald worden, de tijd van lammetjes in de wei, krokussen en zonnige terrasjes lijkt verder weg dan ooit. Toen ik afgelopen week een tussenstop op Schiphol maakte en al die mensen bepakt en bezakt voorbij zag komen; de een op weg naar het verre Novosibirsk, de ander naar het veel warmere Durban, kreeg ik zin om ook een vlucht te boeken. Lekker weg, zonder burenoverlast en sneeuwbuien, even niet op huizenjacht moeten in Rotterdam, maar wel schrijven en fotograferen in een idyllische omgeving. ’s Ochtends wakker gekust worden door de zon, me laten verrassen door wat de natuur die dag weer te bieden heeft, een hangmat die loom in de verte op me wacht, tinkelende ijsblokjes in een glas wijn… Ja dát, daar ben ik nu wel aan toe.
Marjelle

‘Hello Goodbye’ op Schiphol

Advertenties

Dóm schaap!

Met zon vertrek ik uit Rotterdam, naarmate de trein steeds dichter bij Ermelo komt pakken donkere wolken zich samen. Weeronline zat er deze keer helemaal naast. Ik heb niet alleen geen paraplu bij me, ook m’n kleren zijn nog in lentestemming. Mistroostig kijk ik naar m’n blote voeten in sandalen en ril in m’n dunne shirt. Bij aankomst op het station barst de bui echt los, ik vlieg op de eerste de beste auto af en zie gelukkig daarachter het enthousiaste gezicht van Arda opduiken. ‘Wat een weer!’ roepen we bijna in koor. ‘De schaapjes zijn inmiddels bijna verdronken’, voeg ik er grinnikend aan toe.

Het plan was om naar de Schaapskooi te gaan, bij mijn vorige bezoek in het kader van ‘Beeld van een blogger’ was dat er niet meer van gekomen. We hadden toen afgesproken in de lente een nieuwe poging te wagen, allebei dol op pluizig en fotograferen. Ook deze keer verloopt de communicatie moeiteloos, we herkennen een aantal dingen in elkaar en dat is fijn. Na een lunch in haar idyllisch gelegen huis piepen de eerste stralen voorzichtig door de wolken heen, we besluiten toch naar de hei te gaan. Wel met de auto in plaats van met de fiets, dat komt wellicht een andere zomerse keer. Helaas zijn we te laat voor kuddeplaatjes en worden weggeblaft door de schaapshonden die hun taak er voor vandaag op hebben zitten.

Na een kort intermezzo bij Boshuis Drie, waar we beide bepaald niet gecharmeerd zijn van de gastvrouw die de regels wel heel star toepast en het ene deel van het terras met volop zon voor gesloten verklaart, komen we terecht bij de Dorpskamer, een leuk, druk etablissement. Bij een paar glazen wijn en iets teveel wesp  praten we verder over ons leven, over hoogte- en dieptepunten. Als even later de zalmmoot en slibtongetjes arriveren gegarneerd met sla, friet en heerlijke gebakken aardappeltjes die naar Griekenland smaken, proosten we op elkaar. Het is een gezellige middag op een doordeweekse dag. Alleen jammer dat het zo’n tweeëneenhalf uur reistijd is van mijn deur tot haar deur.
Marjelle

All the King’s Men Wild Beasts (live-uitvoering)

Hittegolven

Op de heetste dag van het jaar besluit ik uit te gaan waaien op het strand, klinkt logisch maar of het dat ook echt is… De hitte valt op me als ik de deur uit loop, in zomertempo fiets ik naar Rotterdam Centraal waar mijn trein vertraging blijkt te hebben. Als ik uiteindelijk op Den Haag CS arriveer ga ik op zoek naar een OV-fiets. Zelden zo’n onbeschofte man meegemaakt als deze meneer, onder luid gemor draait hij op m’n vriendelijk verzoek – ik ben niet handig en ook niet zo groot – het zadel lager. Slingerend vervolg ik mijn weg, het zadel staat scheef, bij het eerste stoplicht wrik ik ‘m recht en veeg het zweet van m’n voorhoofd. 32 graden en ik heb nog een km of 15 voor de boeg voordat ik weer thuis ben.


‘Parkpop is vandaag’
, zegt het aardige blonde meisje bij de bushalte en legt me uit dat ik beter een andere route kan nemen. Op haar aanwijzing rij ik alsmaar rechtdoor tot ik geen flauw idee meer heb waar ik ben. Opeens zie ik een popperig restaurantje opduiken, Chalet ten Bosch, Hans en Grietje zouden er hun vingers bij aflikken. Ik ben blij dat ik even in de schaduw kan uitrusten en bestel een tonic en een potje thee. De twee mannen naast me zijn verdiept in hun gesprek, af en toe vang ik een flard op, ‘geloof jij in een ziel?’ Als ik wil afrekenen blijkt de pinautomaat stuk. ‘Ik heb geen cash bij me, hopelijk geloof je me op m’n eerlijke ogen, ik maak het geld vanavond over’,  ze ziet dat ik het meen.


Met hernieuwde energie stap ik op de fiets en rij over mooie lommerrijke bospaden, het ruikt er ook heerlijk. Onderweg word ik ingehaald door een leuke man met een paardenstaart, ja ze bestaan nog. ‘This is the place to be’, mijmer ik, schaduw en zon wisselen elkaar af in een prachtig groene omgeving. Het kompas in m’n hoofd wordt wel een beetje tureluurs van al die kronkelweggetjes, gelukkig wordt ‘Scheveningen’ aangegeven met pijlen, daar vertrouw ik meer op dan op mijn richtingsgevoel. Het regent vliegjes en wespen, ik kom bijna in botsing met een vlinder en dan… zie ik in de verte de duinen, m’n vissenhart springt op nu ik zo dicht bij de zee ben.


Als ik even later m’n fiets
op slot heb gezet tegenover het casino herhaal ik als een soort van mantra, ‘Simonis, casino, pier’. Het zou echt iets voor mij zijn om niet meer te weten waar m’n fiets staat. In de brandende zon ploeg ik door het zand om pootje te baden in de verkoelende golven. Het mooiste moment van de dag: met m’n blote voeten in het zilte water, zon in m’n rug, wind door m’n haar… Was het al die moeite waard, flitst door me heen. Dat soort dingen moet je je eigenlijk niet afvragen, anders kom je nooit meer ergens aan toe. Ik drink nog een tonic met ijs en citroen voordat ik de hete terugtocht naar Rotterdam aanvaard. Eenmaal thuis kijkt een zongestoofde tomaat me in de spiegel aan.
Marjelle

We still got the taste dancin’ on our tongues Wild Beasts

Lavalu – Marielle zingt!

Om 14:55 uur rolt de trein Vlaardingen binnen. Voor het eerst ben ik weer hier na die deprimerende uitgaansavond lang geleden. I. staat al klaar met de fiets, ik klim achterop en slingerend rijden we weg. De zon begint door te breken als we op het festivalterrein aankomen. Met een witte wijn en spa Blauw praten we bij aan een lange tuintafel. Het is maanden geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben, I. had erg weinig fut naast baan en gezin en heeft pas sinds kort weer wat meer energie. Ze vertelt dat ze zich inmiddels aan het omscholen is en driftig met Duits in de weer is, omdat ze in september als parttime docente begint. Ze polst of lesgeven niets voor mij is aangezien taal als een rode draad door m’n leven loopt.



De openingstonen van Lavalu klinken en we lopen naar het aangrenzende grasveld. Het enthousiasme spat er al meteen van af, lekkere muziek, mooie stem die associaties oproept met Björk, zon op m’n gezicht, spelende kinderen voor me, alles smelt samen. Ik laat me meevoeren op de melodieuze klanken, m’n hoofd even leeg. Op het einde maak ik een serie foto’s, dat is voor het eerst tijdens een optreden met allemaal mensen om me heen. Later, als ik de plaatjes op m’n beeldscherm bekijk bedenk ik dat ik nu echt brutaler moet worden en vooraan had moeten staan. Gelukkig zitten er wel een paar leuke bij, de volgende keer ga ik voor nog béter.
Marjelle


Anxiety Lavalu

Ik ♥ van

Dobberen op een bootje en schrijven op zonnige plekjes is fijn, maar er zijn meer dingen waar ik enthousiast van kan worden. Aangezien alles in het leven om een bepaalde balans draait zal ik ook de andere kant van m’n hekellijstje laten zien. ‘Top!’ vond ik iets te populair als titel, bovendien gebruik ik dat soort termen normaal nooit. In plaats daarvan het universele ♥ dat al bijna even lief is als Breathing, een nummer dat me nooit is opgevallen tegen de achtergrond van ‘Grey’s Anatomy’, maar op zichzelf wel sterk klinkt.

De van Dale zegt er dit over:
houden van – (m.b.t. personen) liefde voelen voor -, liefhebben, beminnen; gesteld zijn op – (m.betr.t. spijs of drank) graag lusten; (m.betr.t. een handeling) graag doen



Behalve dobberen en schrijven
vind ik het ook leuk om te associëren, van zijweggetjes af te lopen of te springen, deze keer hou ik me in en dwaal terug naar het begin van m’n houvanlijstje waar bijna geen einde aan kwam eenmaal op dreef.

Lief, eerlijk, puppies, lente, Morse, zon op m’n gezicht, draadjesvlees, humor, onschuld, speels, argumenten, enthousiasme, observeren, natuur, wijn, fotograferen, rechtvaardigheid, uitslapen, Fawlty Towers, loyaal, zonder jas, alles wat klein en pluizig is, duidelijkheid, rood, interesse, Hans, wegdromen, seks, (door)vragen, fonteinen, Griekse eilanden, taal, herkenning, intelligentie, bloemen, zomer, stokbrood, Peter Hammill, spijkerbroeken, gevoelig, groene oases, leuke mail, kritisch, dansen, betrouwbaar, originaliteit, empathie, mooiweerfietsen, cadeautjes geven, consequentheid, twee kanten van het verhaal, terrasjes, mij, plannen maken, vertrouwdheid, zonnige geuren, tegenwicht, uiteten, mensen als Mandela, appaloosa’s, discussiëren, Jijislief-kaartjes, bloggen, (h)echte vriendschap, tolerantie, ontwapenend, voeten in het zand, tweerichtingsverkeer, massages, laat naar bed gaan, zelfspot, verbondenheid, genuanceerd, spelen met woorden & beelden, schoonheid, Iris Murdoch, kruidenboter, passie, acceptatie, woestijnlandschap, creativiteit, openheid, plagerig, teder, niets moeten, de kleine dingen, liefde, zee, …, dit soort lijstjes”.
Marjelle

Breathing Ingrid Michaelson