Tagarchief: waterbus

Hoe dichter bij Dordt…

100_3721

… hoe rotter het wordt

Klik op de foto’s voor een groter formaat

Schuimbekkend!


Klik op de foto voor een groter formaat

Hangend over de reling van de Waterbus

Zal ik weggaan of zal ik blijven?

Wat zal ik doen? M’n ex bellen naar aanleiding van z’n mail over puzzeldingen en andere dingen die voorbijgaan, een nummer van de Fleet Foxes opzetten, piekeren over de verkeerde dingen en mensen, nog meer toegeven aan m’n Tweetbui, van het kastje naar de muur lopen, kijken of er tussen wolk en zon nu wel een regenboog tevoorschijnkomt, niet aan H. denken en ook niet aan–, googlen op fitness-dvd’s, m’n mail checken, gro(o)t(s)e plannen maken, een duik nemen in de kast op zoek naar chocola, een druilerig zondagmiddagblogje schrijven, Ceylon-thee zetten, hopen dat het morgen niet regent in verband met m’n wandelafspraak, alvast een ei hardkoken voor in de sla, een wereld aan mogelijkheden strekt zich voor me uit, maar om met het begin te eindigen…
Zal ik weggaan of zal ik blijven?

Marjelle

Mykonos Fleet Foxes

Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen?
Of zal ik blijven?

Zal ik blijven?
Toon Tellegen

Op ramkoers…

‘Zulk zwoel zonnig zacht zalig paasweer zien we zelden’ kopte de Volkskrant vrijdag, diezelfde dag hing ik over de reling, m’n camera bungelend om m’n nek. Ik zag Rotterdam steeds kleiner worden en ten slotte helemaal vervagen. Met de Waterbus, de leukste verbinding tussen Rotterdam en Dordrecht, meer je een uur later aan op de Merwekade. Er stond een harde wind en ik moest me af en toe met beide handen vastgrijpen om niet van het fietsendek afgeblazen te worden. Van fotograferen kwam deze keer dan ook niet veel terecht. Opeens kreeg ik een leuk scheepje in m’n vizier voorafgegaan door drie bijna identieke sloepjes. Terwijl ik een paar plaatjes schoot, gebeurde er plotseling van alles tegelijk. De tegemoetkomende rijnaak ramde de kleintjes, die alle kanten opvlogen.

De man naast me begon te roepen en te zwaaien ‘sukkels, kijk toch uit! Wat zijn jullie aan het dóen!!’ De boot koerste vervolgens af op het moederscheepje waar inmiddels iedereen in rep en roer was en schampte het in ’t voorbijgaan. Heel onwerkelijk als je plotseling zulke beelden voor je camera krijgt, het is net als in een film met jou als toeschouwer. Links van me dobberde een nu eenzaam sloepje, het scheepje zelf was inmiddels naar de kant gevaren. Verder leek er gelukkig niet veel aan de hand en de Waterbus vervolgde onverstoorbaar z’n weg. In plaats van bij het Veerhuis wat te gaan drinken was er het plan om door te fietsen naar Villa Augustus met z’n tuin, kassen en leuke terras. Mooi idyllisch plekje, alleen heb ik zelden zo’n chaotische en ongeïnspireerde bediening meegemaakt, voor de personeelschef in kwestie heb ik nog wel een paar tips.
Marjelle

Blueberry Tree Husky Rescue

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tour de Force!



Afgelopen donderdag belandde ik opeens midden in het mediacircus rond de Tour de France, hekken versperden de toegang tot het fietspad, een man in neongeel jack sommeerde me om een andere route te nemen en na een ruime omweg kon ik dan toch de steiger bereiken waar de boot naar Dordrecht aan zou meren. Tv-wagens met druk gebarende verslaggevers stonden vlakbij, motoragenten escorteerden een aantal buitenlandse tour-bussen en voor m’n neus hing een gigantisch kunstwerk aan een drijvende kraan. Voordat de waterbus me meenam op een verkoelende tocht klonk er plotseling een hoop lawaai en zag ik hoe een groep muzikanten al trommelend de lucht in gehesen werd. Rotterdam, mijn stad, never a dull moment, op de valreep kon ik ze nog net fotograferen.
Marjelle

Nederland Fresku