Tagarchief: natuurhistorisch museum

Over exen en applets

Sinds gisteren ben ik in de lappenmand, daarbij zeurt m’n muisarm de hele dag om aandacht. Ik ben moe, koud en heb nergens zin in, dat laatste is niks voor mij, meestal pep ik mezelf wel op. Ook m’n biotartaartje smaakt opeens heel anders dan anders. Vanmiddag besluit ik m’n bed weer in te duiken in de hoop warm te worden en een beetje uit te rusten. Twee uur later, nog steeds met verkleumde pootjes, spring ik er geïrriteerd weer uit, door de herrie boven heb ik geen oog dichtgedaan. Onder de hete douchestraal denk ik aan m’n ex tevens programmeur waar het erg lastig mee communiceren is over de nieuwe site. Hij wil alles via mail, maar dat zorgt alleen maar voor steeds meer onduidelijkheid.

Klik op de foto voor een heel andere invalshoek

Ook van het nieuws wat ik vandaag kreeg
over de beveiligingsproblemen rondom Java-applets, de basis van m’n site, word ik niet blij. De kans is nu groot dat steeds meer mensen die optie uitschakelen op hun pc, niet bepaald het ideale moment om zo’n nieuwe site te laten bouwen. Terwijl de buren boven m’n hoofd stampen op ongeïsoleerd laminaat zie ik opeens de doordringend blauwe ogen van de teammanager van Havensteder weer voor me, hij heeft zich toen niet aan z’n afspraak gehouden, anders had ik nu in een rustiger huis gezeten. Zal ik hem bellen, de confrontatie aangaan of zal ik me omdraaien – de wereld de wereld laten – en me onderdompelen in een diepe winterslaap.
Marjelle

Foto gemaakt in het Natuurhistorisch Museum

Home Wintersleep

In een wereld vol schapen verschijnt vanzelf een wolf

Foto gemaakt in het Natuurhistorisch Museum

Loesje

Knal het eruit!

De panini was nog warm en zag eruit om in te bijten, maar de foto hieronder werd niet wat ik wilde. Ik ben nog niet gewend om bekeken te worden terwijl ikzelf wel anderen door m’n lens opneem.


Dit kunstcafé is een oase in de drukte van de stad. Ik zal er zeker terugkomen en misschien zet ik een volgende keer ook een voet over de drempel van de hal.

Daarstraks mailde ik R. ‘ik merk een lichte verschuiving afgelopen jaar’, m’n drang naar het onbekende is nog nooit zo groot geweest als nu.

Marjelle

 

Na het broodje had ik de smaak te pakken, nu m’n batterijen het niet meer laten afweten klik ik rustig door tot 58. Een paar poesieplaatjes in willekeurige volgorde, gewoon omdat het leuk was om te doen in de late middagzon die zich af en toe achter een wolk verstopte.


‘m’n anti-glimfilter stond niet aan, hij blijft lief.’


‘hij ook, al had ik hem liever scherper gezien.’


‘zwartwit is hiervoor niet geschikt, maar dat geeft niet.’


‘konijn één niet meer alleen.’


‘en een vleugje satie.’


‘ik heb iets met die rode pluimpjes.’


‘daar heb je ze alweer.’


‘ik sta er nu pas in (02:22 uur), altijd de laatste in de pikorde.’


 
‘zo grijs, groen & geel was het.’


‘not me.’


‘wie weet ga ik een keer de pijlen achterna .’


‘ze blijven mooi, die venusbenen.’