Categorie archief: Den Haag

Verlangen

Klik op de foto voor een grotere Japanse tuin

Nog 49 dagen tot de lente. Het leek zo dichtbij, ik had in gedachten muts, handschoenen en onvermijdelijke jas alweer bijna aan de kapstok gehangen. Mijn enthousiasme kwam iets te vroeg. Deze week wordt het echt winterkoud*, voorspellingen van -5 graden ’s nachts en mogelijk later in de week ook sneeuw. Even doe ik  m’n ogen dicht en zie wat lenteflarden van vorig jaar voor me. Heerlijk in een T-shirtje op een terras met vriendin, wandelen over het Scheveningse strand en pootjebaden in de golven. Allang geen stamppotweer meer, maar tijd voor frisse salades met knapperig stokbrood en witte wijn met ijs. Verlangen naar het voorjaar, dartelende lammetjes en vlinders, warme lentezon. Alles groeit en bloeit weer, de natuur veert op. Hopelijk geldt dat ook voor mij en kan ik dit jaar wel met volle teugen ervan genieten vanuit een ander huis zonder burenoverlast.
Marjelle

* Marathon op natuurijs dinsdag of woensdag Volkskrant 12-01-2013

Foto gemaakt op landgoed Clingendael (juni 2012)

Advertenties

‘It’s not easy being green’


Kermit

‘Vluchten kan niet meer’

20 juni 2012
Vanuit de tram zie ik
een zee van witte paraplu’s voor het Vredespaleis. Snel stap ik uit, nog net op tijd om me aan te sluiten bij de Umbrella March die om 14.00 uur van start gaat en jaarlijks wordt georganiseerd door VluchtelingenWerk in het kader van Wereldvluchtelingendag. Dit jaar lopen er ruim duizend mensen mee hoor ik van iemand naast me, het tienvoudige van de vorige keer in Utrecht. Het is lekker weer, ook de zon breekt door en geeft een warm tintje aan deze middag waarop zoveel mensen laten zien aan Nederland en politiek Den Haag dat ze in tegenstelling tot het huidige demissionaire kabinet onder de rigide leiding van Leers wél hart hebben voor vluchtelingen. Mensen die huis en haard hebben verlaten voor oorlog, geweld of uit angst vervolgd te worden.

De witte stoet deint door de straten. Af en toe loop ik naar voren om foto’s te maken. Ook veel kinderen zijn van de partij, sommige nog in de kinderwagen, andere op eigen benen en weer andere delen flyers uit aan passanten die vanaf stoepen, balkons en terrasjes toekijken. Als de mars een uur later op ’t Spui tot stilstand komt is dat de start van de kinderrechtenmanifestatie. Klaas van der Kamp betreedt het podium en geeft een toelichting op het programma waarin onder andere vier zaken kort aan de orde komen en vervolgens door het aanwezige rechtscollege worden beoordeeld. Ik besluit nog vlug een broodje bij de Hema te halen zodat ik op tijd weer terug ben om Moerad te zien dansen. Hij stond recent in de halve finale van ‘Holland’s got talent’, komt uit Azerbeidzjan en zegt ‘tien dagen voor de show werden mijn familie en ik vanuit het asielzoekerscentrum op straat gezet.’

Na zijn optreden praat Désanne van Brederode met Sepand en Akrat, twee kinderen van de gezinslocatie Katwijk. Ze maken indruk op mij door de ingetogen en tegelijk indringende manier waarop ze hun persoonlijke verhaal vertellen. De omstandigheden waarin deze kinderen verkeren zijn schrijnend, veel te veel mensen boven op elkaar gepakt, onvoldoende medische zorg, een dagelijkse meldplicht en boete als ze een keer verstek laten gaan, minimale bewegingsvrijheid, aanhoudende stress, het zijn slechts een paar voorbeelden uit het dagelijkse leven. ‘De mate van beschaving van een land valt af te meten aan de wijze waarop het omgaat met zijn vluchtelingenkinderen’, denk ik als ik terugloop naar Den Haag CS.
Marjelle

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Situatie gezinslocatie Katwijk mensonwaardig nd 21-06-2012
Holland’s got talent on the street Defence for Children 21-06-2012
Kies voor humaniteit, niet voor valse urgentie VluchtelingenWerk 20-06-2012
De gezinslocaties in Gilze-Rijen en Katwijk: ongeschikt voor kinderen Defence for Children 23-12-2011

‘Het project hier op de gezinslocatie is geslaagd, omdat de mensen denken of voelen liever terug of dood dan hier’ – Bewoonster gezinslocatie Katwijk

Voor het zingen de kerk uit!

Kleumend sta ik te wachten op lijn 7, m’n Gazellemaatje is onlangs gestolen in hartje Rotterdam en ik moet weer wennen aan het openbaar vervoer. Expres heb ik een trein eerder gepland, om 19.25 uur gaat de deur onverbiddelijk dicht las ik op de site en ik wil beslist niet te laat komen. Op het station blijkt er uitgerekend tussen Rotterdam en Den Haag een wisselstoring te zijn, op het bord voor me komen er telkens extra vertragingsminuten bij. Wanneer uiteindelijk de trein op z’n gemak het station binnenrolt vraag ik me af of het me nog wel zal lukken om op tijd te zijn voor het Lied van de Ziel. De 17,50 € is al overgemaakt, m’n diner bestaande uit een boterham met ei zit in m’n tas, ook nachtegaalwater heb ik bij me, kortom met alles is rekening gehouden behalve met de wisselvalligheden van het treinverkeer. Tergend traag glijdt de Sprinter die ze beter de Slak hadden kunnen noemen langs stationnetjes als Delft-Zuid en staat af en toe zelfs domweg stil.


Tegenover mij zitten twee vrouwen
druk te babbelen over New York. ‘Heerlijk al die Gucci daar’, zegt de blonde. ‘Met wie ga je?’, vraagt de donkere. ‘Met Ná-thalie’, antwoordt nummer  één. ‘O, díe!’, zegt de ander met nauwelijks verholen afkeer. ‘Ja, we zijn heel anders’, ginnegapt de eerste, ‘zij houdt van geschiedenis, musea en ander intellectueel geblaat.’ Ze trekt een vies gezicht. ‘Nou, dat zal wat worden!’, zegt dame twee vol leedvermaak. Ik probeer niet te staren en besef weer terdege waarom ik meestal beter met mannen kan opschieten. Om 19.05 uur kom ik ten slotte aan op Den Haag HS, ik bel naar het nummer wat op de site staat om te vragen of het nog zin heeft om nu lijn 1 te nemen naar de Vredeskapel maar ze nemen niet op. Even later krijg ik een gratis beker thee en een ‘sorry voor het ongemak’ van een besnorde conducteur. Daar sta ik dan, koud, moe, geen noot gezongen en anderhalf uur gereisd. Ik verman me en kijk op de dienstregeling wanneer de volgende trein weer teruggaat naar Rotterdam.
Marjelle

Zing jezelf

We’ve got a thing going on CT Heida & Jan Kortie-koor

Foto Witold Riedel