Hij had een baksteen in z’n hand

De hitte valt als een warme deken op me als ik naar buiten loop. Zal ik linksaf of rechtsaf slaan, ik heb helemaal geen plannen vanmiddag, alles is blanco. Alleen m’n hoofd zit vol. Ik heb net gesprekken achter de rug met de gemeente, het Juridisch loket en wederom met de teammanager van Havensteder. Van de laatste word ik niet vrolijk, ze gaat niet in op de essentie van dwaling maar blijft benadrukken hoeveel kosten zij wel niet gemaakt hebben nu de verhuizing niet doorgaat. Ze denkt dat we volgende week gewoon om de tafel gaan zitten en dan wat kosten tegen elkaar wegstrepen. Een soort van koehandel. Maar zo werkt dat niet, het gaat hier om een verhuurmakelaar die mij al dan niet bewust essentiële informatie heeft onthouden voordat ik het huurcontract tekende en over de gevolgschade die dat met zich meebrengt. Ook van de gemeente bellen word ik niet blij, ik moet nu weer naar de stadswinkel toe met een geldig huurcontract, uitgerekend het enige document wat ik niet in m’n bezit heb op dit moment.

Wat kan één geval van dwaling grote gevolgen hebben, ik ben nog lang niet uitgeregeld. En al die moeite waarvoor? Om weer terug te komen bij af in m’n door burenoverlast geteisterde huis in Crooswijk waar ik gisteren nog een aanvaring had met m’n Kroatische benedenburen. Ik schrok van hun vijandige reactie toen ik opmerkte dat ik het jammer vond dat ze de cd die ik vijf maanden geleden had uitgeleend niet uit zichzelf teruggebracht hadden. De man en dochter kwamen er ook bij staan, een soort van cordon, en hij riep boos ‘ik vraag je nóóit meer wat!’ Even later zat ik met bonzend hart achter de pc bij te komen. Ik wil hier weg, o god, liever vandaag nog dan morgen. Ik mis de steun van een paar vrienden, waarvan ik anders had verwacht. Zo loop ik doelloos rond, twijfel bij station Blaak even of ik in de trein naar nergens zal springen, maar besluit door te wandelen naar de Boompjes.

Met trage lome passen langs de Maas, de wind in m’n haren, beland ik uiteindelijk bij Loos maar het knagende gevoel blijft. Vandaag heb ik nergens zin in, ik voel me leeg en opgebruikt. Vandaag baal ik nog meer van bepaalde mensen, bedrog en oppervlakkigheid. Vandaag mis ik een echte vriend, de steun en toeverlaat die H. ooit was. Terwijl de mussen van het dak afvallen, mis ik warmte. Als ik terugloop naar huis zie ik opeens een man voor me schuin de straat over rennen en een andere man tegen de muur slaan. Ze beginnen te vechten, dan worstelt de een zich los en rent pal langs me. Ik zit er precies tussenin, weet niet welke kant ik op moet en blijf op de stoep staan, de man komt terug met een baksteen in z’n hand en staat voor me. Ik loop door met m’n handen gestrekt vooruit, de handpalmen naar boven in een instinctief gebaar, gelukkig keert zijn woede zich niet tegen mij.
Marjelle

Foto’s Witold Riedel

Advertenties

20 Reacties op “Hij had een baksteen in z’n hand

  1. Ook dat nog: middenin een ruzie van twee vreemden belanden. Gelukkig keerden ze zich niet tegen je. Het zit totaal niet mee met je de laatste tijd. Hoop dat je toch nog van de warmte kunt genieten dit weekend. De terrasjes aan de Oude Haven en in Delfshaven zullen wel flink bezet gaan raken. Als ik het even niet meer wist, ging ik altijd naar de Oude Haven bij mooi weer. Verstand op nul en even alles af laten glijden.

    • Klopt, ik ben ook erg moe van alles plus al de hele dag pijn aan m’n kies/kaak maar dat terzijde (wor je ook moe van).
      Hoop het ook, ik ga iig naar het Groene Loper-festival en iets met een kennis op een boot.
      Rotterdam Terrasland is overvol idd.

  2. Mensen gedragen zich raar als het zo warm is, vooral in de stad. Negatieve energie maakt moe. Het is goed dat je het zo van je af kunt bloggen.

  3. Hier in Staphorstcity kennen we maar enkele lawaaiige per jaar ……. en dan zijn er al mensen die daar zelfs moeilijk over doen, maar verder slaan we elkaar niet zo snel de hersens in

    • Dat snap ik dan weer niet, iets wat maar af en toe is, is toch geen enkel probleem, weet je meestal nog van tevoren ook.
      Wat mij gisteren opviel, je weet dat natuurlijk wel, maar nu zie je het voor je ogen gebeuren, is hoe ongelofelijk snel en onverwacht zo’n aanval gebeurt, in een paar tellen sloeg die man tegen de muur, dat had ook verkeerd kunnen aflopen als z’n hoofd ergens anders tegen aan was gekomen. In 1 heetgebakerde seconde kan je leven voorbij zijn.

  4. Goed waardeloos allemaal. Te hopen dat er ergens snel een oplossing komt. Hard nodig dat je iets positiefs hebt om naar uit te kunnen kijken. Sterkte!

    • Ja, het is zeker waardeloos allemaal, ik hoop dat ze mij een redelijk alternatief aanbieden, maar daar zal ik ook weer voor moeten vechten als ik het al voor elkaar krijg. Toch denk ik dat ik de wet wellicht aan mijn kant heb wat dit betreft, door mij eerder een woningaanbod te doen louter vanwege burenoverlast geeft de woningbouw aan dat ze dat als probleem erkent en er een oplossing voor wil zoeken, vervolgens resulteert dat in een nachtmerrie dankzij het geven van een verkeerde voorstelling van zaken door de verhuurmakelaar. Op basis van het feit dat de woningbouw al een keer een huis aangeboden heeft mag je wellicht afleiden dat ze gezien de ellende erna (dwaling/bedrog) nu verplicht is om een echt redelijk alternatief aan te bieden (de zgnd. precedentwerking?). Bedankt!

  5. Ja, dat kun je er dan nog wel bij hebben, zo’n aso ruzie tussen twee achterlijke testosteron-apen…
    Toch maar rust, herstel en sterkte gewenst…en hopelijk keert het tij nu weer eens een keertje…

    • De dochter waar het om ging die niet echt ingreep, begon te roepen tegen die andere man ‘ja, van z’n dochter moeten ze afblijven, hoor!’ en het eindigde er uiteindelijk mee dat de man de steen neerlegde terwijl hij schreeuwde ‘ik weet je wel te vinden, ik krijg je nog wel!’
      Hoop het ook, ik ben zo moe van alles, ben het zo zat inmiddels.

  6. Ondertussen de deur weer uit, neem ik aan?

  7. Ze moeten je wel hebben zeg….hoop dat het tij snel keert naar wat leukere kanten van het leven…houd je goed Marjelle!

    • Dat wordt wel tijd idd! Ik dacht dat na zeven slechte jaren zeven goede kwamen. Maar… waar blijven jullie?? 😉 Zit er nu echt wel beetje doorheen, zeker nu ik ook nog sinds vrijdag pijn aan m’n kaak heb (doet me denken aan een wortelontsteking, heb ik vaker gehad maar ik hoop dat ik in dit geval ongelijk krijg) en dan heb ik dus nog een lastig gesprek met manager, makelaar en consulente voor de boeg die ik in m’n eentje moet zien te pareren, ze willen dat ik de gevolgschade voor mijn rekening neem bleek tijdens het laatste telefoontje van de teammanager. Afijn, eerst maar eens goed proberen te slapen vannacht en thanks!

  8. Chips wat loop ik achter!
    Gaat het niet door Marjelle naar dat gebied waarvan ik de naam weer vergeten ben…dichtbij het Hofpleintheater?

    Dit staat op m’n Hyves en FB:

    “Soms is het echt nodig dat iemand je vastneemt en zegt alles komt goed”

    Met foto (niet van mij)…..

    Ik wens het je toe….

    Liefs voor jou en Beer!

    • De verhuizing gaat op het laatste nippertje niet door, huurcontract was al getekend, verhuizers geregeld, gemeente ingelicht, gas en licht verhuisd, etc., kortom veel was al geregeld. Ik ben nog bezig met dingen ongedaan te maken en moet proberen de kosten die ik gemaakt heb (gevolgschade) vergoed te krijgen aangezien het hier om ‘dwaling’ gaat: verhuurmakelaar heeft een verkeerde voorstelling van zaken gegeven en essentiele informatie verzwegen, als hij die wel gegeven had had ik het contract nooit ondertekend.
      Dankjewel!

Ben benieuwd naar je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s