Beeld van een blogger (9) – Met Henk op het Binnenhofplein

Na 22 ‘Bloggers in beeld’ was ik toe aan iets anders, toen werd het idee voor een nieuwe serie geboren die ‘Beeld van een blogger’ als titel meekreeg. Virtuele associaties hebben plaatsgemaakt voor een kijkje in het echte leven. Op zoek naar de mens achter de avatar ontmoet ik een blogger (M/V) in zijn stad. Het is daarbij niet de bedoeling om een diepte-interview te maken, wel om op speelse wijze foto’s van de stad, mijn impressie en de inbreng van de blogger zelf te combineren. Zijn wensen staan daarbij centraal, in het ene geval betekent dit dat hij je misschien wel paginagroot aanstaart of z’n diepste (bed)geheimen onthult, in het andere geval wordt er slechts een tipje van de blogsluier opgelicht…


Eerder verschenen in deze serie:

Beeld van een blogger (1) – Kuzz voor Guzz

Beeld van een blogger (2) – Gewoon gelul, Trektocht!
Beeld van een blogger (3) – Back to where I once belonged met Annelies!
Beeld van een blogger (4) – Op z’n Rotterdams met Marius!
Beeld van een blogger (5) – So what, man!
Beeld van een blogger (6) – He blew me away!
Beeld van een blogger (7) – Kiezels in m’n schoenen

Beeld van een blogger (8) – Tweestemmig met Geroma!


(9)
Als het de dag voor mijn afspraak met Henk
opeens in m’n schouder schiet, sta ik op het punt om af te bellen. Na een aantal uren slaap en een pijnstiller besluit ik toch de gok te wagen en naar Den Haag af te reizen. Vergeleken met de 2½ uur reistijd vorige keer naar Maastricht zijn 24 treinminuten een peulenschil. Op het perron kijkt een vriendelijke man met grijs haar en dito baardje me vragend aan, ik herken hem van de foto en glimlach bevestigend. In het druilerige weer lopen we even later langs bouwputten en zandhopen door naar Het Plein waar ik nog even gauw een paar foto’s maak voordat we De Haagsche Kluis binnenstappen. Het is er lekker warm en rustig, we hebben de zaak bijna voor ons alleen. Onderweg heeft hij me al iets verteld over z’n twee dochters van 38 en 35 die heel belangrijk voor hem zijn, hij praat vol liefde over ze.

Bij een espresso en een kop thee passeren de kleinkinderen de revue, hij laat me trots een aantal foto’s zien en vertelt over die zware periode in 2007 toen zijn eerste kleinkind te vroeg geboren werd, diezelfde nacht nog een hartstilstand kreeg en in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Hij praat zacht en snel, ik heb moeite hem bij te houden op papier, maar wil niet steeds het gesprek onderbreken met vragen. Het verhaal springt van werk – een jaar nadat hij zijn diploma Brandwacht tweede klas behaalde begon hij als machine-operator bij de ANWB – naar de liefde. Als op z’n negentiende een eind komt aan zijn relatie en hij verteerd wordt door liefdesverdriet besluit hij naar Canada te emigreren. Zijn toenmalige chef die hij als een soort van tweede vader beschouwde, zei bij z’n vertrek ‘ik verwacht je binnenkort weer terug, neem dan wel een fles Canadian Club voor me mee’. Die woorden werden al snel bewaarheid, eenmaal in Calgary greep hij er net naast qua werk, ‘het was een kwestie van verpauperen of teruggaan’.

 

Een maand later zette hij weer voet
op Nederlandse bodem. Gelukkig kon hij bij z’n oude werkgever terecht, van machine- en vervolgens computer-operator ging hij zich allengs meer op de gebruikerskant richten, hij redigeerde reisgidsen en gaf later ook lessen tekstverwerking. Na een reorganisatie volgden er een aantal grafische cursussen, hij noemt zichzelf ‘een techneut die altijd wil weten hoe dingen werken’. Ook na de tweede reorganisatie bleef hij werken bij de ANWB, in de avonduren studeerde hij rechten en kwam vervolgens op de beleidsafdeling terecht. De laatste jaren hield hij zich vooral bezig met verkeersonderzoek. Hij was inmiddels stafmedewerker en leerde met name in die periode snel kamerstukken door te lezen en teksten te screenen op hun essentie. Standaard ondertekende hij zijn artikelen met ‘MVA‘, niemand vroeg hem ooit wat dat betekende, pas op de laatste werkdag werd duidelijk waar het voor stond. Toen hij op z’n 61ste met de vut ging, werd hij redacteur bij de Nieuwe Loosduinse krant, met die werkzaamheden is hij vorig jaar april gestopt.



In 1965 ontmoette hij zijn eerste vrouw, M., tijdens dansles. ‘Kun je goed dansen?’ vraag ik. Hij glimlacht, ‘ach, af en toe struikel je de goede kant op’. Toen ze vijftien jaar getrouwd waren brak er een moeilijke periode aan die jarenlang zou duren, na een initiële ontkenningsfase bleek zijn vrouw uiteindelijk toch meer van vrouwen te houden. Ruim dertig jaar nadat ze elkaar het jawoord hadden gegeven, koos zij definitief voor een vrouw en een jaar later werd de scheiding uitgesproken. Hij heeft er het volgende adagium aan overgehouden, ‘mensen kunnen niet kiezen voor hun geaardheid, wel hoe ze ermee omgaan en hoe ze met anderen omgaan’. Naast verdriet over het mislukken van zijn huwelijk is er ook een nieuw verworven gevoel van vrijheid, hij gaat voor het eerst weer daten en merkt dat hij best nog wel in trek is bij de vrouwen.

een paar jaar later komt hij c. tegen. de vrouw  van z’n beste vriend had een soort van blind date geregeld, eigenlijk niets voor hem, maar hij besluit er toch in mee te gaan. als die bewuste avond de deur opengaat en hij in haar helderblauwe ogen kijkt, weet hij één ding zeker, ‘die wil ik hebben!’ inmiddels zijn ze al tien jaar gelukkig met elkaar. ook barney, een van de huwelijkscadeaus, hoort er helemaal bij. ‘ik ben de gelukkigste man van de wereld’, zegt hij, en ik geloof hem. van de liefde gaat het gesprek over op prozaïscher onderwerpen als films, boeken en tv-programma’s. enthousiast begint hij te vertellen over de tv-serie colditz, naar aanleiding daarvan heeft hij zo’n beetje alles gelezen over de tweede wereldoorlog waaronder de complete memoires van winston churchill. andere favoriete boeken zijn ‘in europa’ van geert mak en ‘millennium trilogie’ van stieg larsson.

het meest geraakt werd hij door ‘tranen van de krokodil’ van piet vroon. ‘het was het eerste boek dat ik niet in een keer uitgelezen heb’, zegt hij. net als ik houdt hij van de engelse detectiveserie ‘inspector morse’, verder kijkt hij graag naar ‘dalziel and pascoe’. een paar van zijn lievelingsfilms zijn ‘some like it hot’ en ‘seven years in tibet’.  hij heeft niet alleen een brede muzieksmaak, van de beatles, lynyrd skynyrd, alison krauss en de dixie chicks tot jackson browne, hij houdt ook van muziek máken. vroeger speelde hij in de band delicia, de laatste tijd is hij het gitaarspelen weer aan het oppakken. daarnaast is hij dol op motorrijden en lid van theatergroep mimicri, iets waar hij samen met z’n vrouw veel plezier aan beleeft, de mensen van de toneelvereniging  zijn zelfs in korte tijd echte vrienden geworden. op de vraag wie hij als eerste zou kiezen als hij deze serie zou doen, antwoordt hij meteen ‘gus bolden’. inmiddels is het buiten donker, we lopen de kou in en ik neem afscheid met de belofte dat ik bij mooier weer graag op zijn uitnodiging inga om samen met z’n vrouw in kijkduin te gaan eten.
marjelle


Henk van Loon draait:

Leonard Cohen


Foto Barney: Henk


28 Reacties op “Beeld van een blogger (9) – Met Henk op het Binnenhofplein

  1. Een mooi en sprekend beeld.

  2. Dan is het goed overgekomen, Edu. 😉

  3. knap, hoe je in deze serie steeds de balans vindt tussen mensen laten zien en voldoende verborgen laten.

  4. Ik zou dit nooit zo goed over mezelf kunnen/durven schrijven. Ik heb m’n (holy) ghostwriter gevonden!
    Dank Marjelle!

  5. *Bedankt voor je compliment, Ton.
    *Graag gedaan, Henk! 😉

  6. Alweer…een mooi portret, goed gedaan! 🙂

  7. Tussen de ontmoeting en uitwerking zat wel wat veel tijd door omstandigheden, Bart, maar gelukkig heb ik me er de afgelopen week vol op kunnen storten. 😉

  8. Zelfstandig journalist

    Henk is een blogger die ik eigenlijk niet volg (je kunt eenvoudigweg niet iedereen lezen). Toch leuk om op deze manier iets van hem te weten te komen.

  9. Klopt, dat zijn er te veel, ZJ, dan is dit alvast een introductie! 🙂

  10. Hij is weer mooi. Iedere keer net anders. Persoonlijk.

  11. Dank je, Blew. Persoonlijk is voor mij de kern.

  12. Een mooi, warm portret. De mens achter de blogger komt er prachtig uit. Ga zo door! 😉

  13. ‘De mens achter de blogger’ idd, Apie, en ja, ik ga voorlopig zo door, op naar 20 bloggers in beeld. 😉

  14. @Marjelle: Wederom knap werk.
    Deze vorm van bloggen is je op het lijf geschreven.

  15. Thanks, Glaswerk. 🙂 Ik heb ook al een tijdje plannen voor een andere serie, maar dan zonder bloggers. Weet niet of ik brutaal genoeg ben om daaraan te beginnen. 😉
    Iets heel anders nu ik je toch ‘spreek’, ik wil van ‘Beeld van een blogger’ een apart blog maken (tip van Blew als ik het me goed herinner), wat is de eenvoudigste manier om van de negen blogs die ik dan moet verhuizen de reacties over te hevelen? Jij hebt er meer verstand van dan ik, vandaar. 😉

  16. @Marjelle: Reactievelden samenvoegen onder een (nieuw) blog kan niet.
    Wat je wel kunt doen is per blog de reactiedraad kopiëren en dan plakken in het compilatieblog.
    Hoewel er een beperking is: het blog mag niet meer dan ongeveer 65.000 characters (inclusief de bijbehorende HTML-code) bevatten.
    Dat lijkt veel maar Barbara liep daar onlangs ook al tegenaan met haar "Mevrouw van der Pol" project.

  17. Bedankt voor je snelle reactie, Glaswerk. Ik vermoedde dat laatste ook al, dan wordt het dus reacties knippen & plakken, vervolgens ze verdelen over meerdere reactieruimtes, daarna overal witregels invoegen, avatar(code)s verwijderen, etc., kortom allerlei rsi-versterkende handelingen helaas.
    Dan zal ik Barbara even om hulp vragen. 😉

  18. @Marjelle: Barbara had al problemen met het samenvoegen van de "mevrouw van der Pol" bijdragen. Aan het meenemen van de reactievelden is zij niet eens toegekomen.

  19. Nou, dat geeft de burger moed (jaja, sneller dan het licht, al kan dat niet). 😉

  20. "De vrouw van zijn beste vriend had een blind date geregeld"
    Godverdomme denk ik dan, maar het is weer zeer lezenswaard.

  21. Ik heb het met plezier gelezen. Ik volg Henk niet echt, maar af en toe komt hij voorbij. Heel mooi portret dat maakt dat ik hem vaker ga lezen.

  22. Je hebt er weer een boeiend verhaal van gemaakt. Mooie serie.

  23. Mooi portret!

  24. Marjelle een kunst hoor om zo een blog te schrijven.
    Ab groet Robert
    P.s Als het de dag voor mijn afspraak met Henk opeens in m’n schouder schiet.. (Henk schiet toch niet in je schouders)
    &==))

  25. *Daar ging het e.e.a. aan vooraf, Laila, dus er was niets ‘opgelegds’ aan, hoor. 😉
    *Leuk dat je Henk daardoor nu vaker gaat lezen, Rene!
    *Boeiend, daar ga ik voor, Aad. 😉
    *Dank, Beeldsprekers!

  26. Onze reacties kruisten, Rob.
    Mooi compliment.
    P.S. Dan had er moeten staan ‘als Henk de dag voor mijn afspraak opeens in m’n schouder schiet’. 😉

  27. Een fijn stukje over Henk. ja, dat over die Canadian club is dus echt gebeurd. 🙂
    Henk, een goeie vent. Via Sylvia Witteman hebben we elkaar leren kennen.
    Excuus dat ik wat later reageer, maar ik had je blogstuk al eerder gelezen en durfde niet goed.

  28. I know. 😉 In de tekst zijn ook een aantal links verwerkt naar zijn blogverhalen.
    O, die link met Sylvia zie ik niet. 😉
    Maar waarom durfde je niet goed, dat verbaast me wel. Ik bijt niet hoor, ik ben juist heel lief!

Ben benieuwd naar je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s